Sommige mensen geloven in de seizoenen van het leven. Ik ben daar veel te ongeduldig voor. Het is mijn misschien wel mijn grootste zonde. Ik ben ongeduldig met mezelf, en soms ook ongeduldig met anderen (alhoewel een collega van mij dat gelukkig reuze vond meevallen). Door alle indrukken die ik krijg en hoe ik daar mee heb leren omgaan, verwacht ik veel van mezelf en anderen. Maar ik mag leren af en toe rust te nemen. En mensen met rust te laten. Ik hoef hun seizoenen niet te versnellen. Dat kan ik ook helemaal niet.

Ik had een beeld dat iemand aan mijn arm trok, die tot zijn oksels in het drijfzand stond. Mijn arm werd lang en flexibel, maar ook krachteloos. Dat betekent dat ik mensen niet moet proberen te ‘redden’. Daar is Jezus voor. Ik mag hooguit wachter (Ezechiel 3:17-21) zijn, doorgeven van ik voel en zie, maar het is aan de gewaarschuwde om er iets mee te doen (die mag de beelden zelf interpreteren).