Toen ik nog niet wist dat ik hoogsensitief was, ging ik mediteren, omdat de jongen met wie ik toen datete dat deed. In het verleden was ik een keer heel bang geworden en een keer ziek toen ik ging mediteren. Niet echt aanmoedigend. Dit keer kreeg ik echter een beeld. De jongen op wie ik eigenlijk verliefd was (sorry, date), stond naast een parel. Ik ging graven bij die parel (zo eentje als in Mattheus 13:44-45), en kwam in een grot met dunne, soortement gedraaide, maar stevige pilaren en een uitzicht op een zonsopgang. Een beeld voor het feit dat ik op het punt stond mijn hoogsensitiviteit te ontdekken.